ریکی

دكتر ميكائو اوسويي‌

دكتر ميكائو اوسويي‌ يا همانطوري که توسط‌ شاگردانش‌ در ژاپن‌ ناميده‌ مي‌شود، استاد اوسويي‌ در 15 اوت‌ 1865 در روستاي‌ ياگو در بخش‌ ياماگاتا در استان‌ گيفوي‌ ژاپن‌ متولد شد. نام‌ جدش‌ تسونتان‌ چيبا، نام‌ پدر او اوزيمون‌ و نام‌ خانوادگي‌ مادرش‌ كاوايي‌ بود بنظر مي‌رسد كه‌ او در چهارده سالگي‌ وارد يك‌ مدرسه‌ بودايي‌ تندائي‌ نزديك‌ كوه‌ كوراما كوه‌ زين‌ اسب‌ شد. او همچنين‌ كيكو يا روش‌ ژاپني‌ كي‌ گانگ‌ را كه‌ يك‌ نظام‌ تندرستي‌ و شفابخشي‌ بر اساس‌ گسترش‌ و استفاده‌ از انرژي‌ حيات‌ مي‌باشد آموخت‌ . 

آموخته هاي اوسوئي
استاد اوسويي‌ علاقه‌ وافري‌ به‌ آموختن‌ و كار بر روي‌ آموخته‌هاي‌ خويش‌ داشت‌. او براي‌ تحصيلات‌ بيشتر به‌ اروپا و چين‌ سفر كرد . آموخته‌هاي‌ او شامل‌ پزشكي‌، روانشناسي‌ و علوم‌ مذهبي‌ و همچنين‌ پيشگويي‌ بود. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ او از خانواده‌اي‌ ثروتمند بوده است،‌ زيرا در ژاپن‌ فقط‌ خانواده‌هاي‌ ثروتمند امكان‌ فرستادن‌ فرزندان خودرا به‌ مدرسه‌ داشتند. نهايتاً او به‌ مقام‌ منشي‌ شين پای ‌گوتو رئيس‌ بخش‌ سلامتي‌ و رفاه‌ كه‌ بعدها شهردار توكيو شد، رسيد. روابطي‌ كه‌ او در خلال‌ كارش‌ پيدا كرد به‌ او كمك‌ نمود تا آدم‌ موفقي‌ در تجارت گردد. استاد اوسويي‌ همچنين‌ عضو گروه‌ ري‌ جيوتوکا بود. كار اصلي اين‌ گروه‌ متافيزيكي‌ بالا بردن‌ تواناييهاي‌ روحي‌ بود.

چگونه دكتر اوسويي ريكي را به دست آورد؟
در سال‌ 1914 زندگي‌ اوسويي‌ از نظر شخصي‌ و كاري‌ دچار افت‌ شد . بنابراين‌ تصميم‌ گرفت‌ به‌ كوه‌ كوراما، جايي‌ كه‌ دوره‌ آموزشي‌ 21 روزه‌اي‌ به‌ نام‌ ايسيوگو که از سوي‌ معبد بودايي تندائي‌ سازمان‌ داده شده‌ بود، سفر كند. در زمان‌ آموزش‌ ايسيوگو بود كه‌ انرژي‌ قوي‌ ريكي‌ وارد چاكراي‌ تاجي‌ او شد. اين‌ انرژي‌ توان‌ شفابخشي‌ وي‌ را به‌ ميزان‌ چشمگيري‌ افزايش‌ داد و او دريافت‌ كه‌ به‌ موهبتي‌ بزرگ‌، يعني‌ توانايي‌ شفا بخشيدن‌ به‌ ديگران‌، بدون‌ كاهش‌ انرژي‌ شخصي خود‌، دست‌ يافته‌ است‌.

مراحل آموزش ريكي
استاد اوسويي‌ از توانايي‌ جديد خويش‌ براي‌ كمك‌ به‌ ديگران‌ استفاده‌ نمود و هفت‌ سال‌ بعد را براي‌ مردم‌ فقير در كيوتو كار كرد. در سال‌ 1922 او به‌ توكيو رفت‌ و انجمن‌ ريكي‌ را بنا نهاد و آن‌ را اوسويي‌ ريكي‌ ريوهو گاكائي‌ نامگذاري‌ نمود كه‌ به‌ معناي‌ انجمن‌ شفابخشي‌ باريكي‌ اوسوئي‌ مي‌باشد . او همچنين‌ در هاراجوكو، آوياما در توكيو كلينيك‌ ديگري‌ براي‌ درمان‌ و تدريس‌ باز نمود. پائين‌ترين‌ مرحله‌ آموزش‌ او شودن‌ ناميده‌ مي‌شد (مرحله‌ اول‌) كه‌ به‌ چهار سطح‌ تقسيم‌ مي‌گرديد: روكوتو، گوتو، يان‌ توسان‌ تو (توجه‌ كنيد زمانيكه‌ خانم‌ تاكاتا اين‌ سطح‌ را تدريس‌ مي‌نمود، هر چهار مرحله‌ را در يكي‌ ادغام‌ كرده‌ بود. به همين جهت‌ چهار همسويي براي‌ مرحله‌ اول‌ انجام‌ مي‌داد). مرحله‌ بعدي‌ اوكودن‌ ناميده‌ مي‌شد (آموزش‌ دروني‌) و دو سطح‌ داشت‌: اوكودن‌ زنكي‌ (بخش‌ اول‌)، و اوكودن‌ ـ كوكي‌ (بخش‌ دوم‌). مرحله‌ بعدي‌ شين‌ پيدن‌ ناميده‌ مي‌ش د آموزش‌ حرفه‌اي‌) که ما آنرا سطح‌ استادي‌ مي‌ناميم‌. اين‌ سطح‌ شامل‌ شي‌ هان‌ كاكو (دستيار مدرس‌) و شي‌ هان‌ (مدرس‌ ارجمند) مي‌باشد. به هرحال عليرغم‌ شايعات، اوسويي‌ فقط‌ چهار سمبل‌ داشت‌، همان‌ چهار سمبلي‌ كه‌ از آن در غرب‌ استفاده‌ مي‌شود‌، و اين‌ مسئله‌ توسط‌ فوميو اوگاوا و ديگر اعضاي‌ انجمن‌ اوسوئي‌ ريكي‌ ريوهو گاكائي‌ تاييد شده‌ است‌.

چگونگي پيدايش همسويي ريكي
منابع‌ مختلف‌ نشان ميدهد که استاد اوسويي‌ در ابتدا فرآيند همسويي‌ مشخصی نداشته، و شاگردانش‌ توانايي‌ انجام‌ ريكي‌ را فقط‌ با گذراندن‌ زماني‌ با استاد و با نيت‌ دريافت‌ اين‌ توانائي‌ بدست‌ مي‌آوردند و نيت‌ استاد نيزاين‌ بود كه‌ شاگردانش‌ ريكي‌ را دريافت‌ ‌دارند. بعد از گسترش‌ ريكي‌، اين‌ شيوه‌ آموزش‌ شخصي‌ غير عملي‌ مي‌نمود، بنابراين‌ روند همسويي‌ ايجاد شد. 
نكته‌ جالب‌ توجه‌ اين‌ است‌ كه‌ آرجاوا پيتر نويسنده‌ كتاب‌ آتش‌ ريكي‌ همسويي‌ ريكي‌ را از يكي‌ از اساتيد وابسته‌ به‌ انجمن‌ اوسويي‌ ريكي‌ ريوهو گاكائي‌ دريافت‌ كرده‌ كه‌ با آنچه‌ ما امروز در غرب‌ با آن‌ آشنا هستيم‌ كاملاً متفاوت‌ مي‌باشد . استاد فقط‌ آوايی‌ شاعرانه‌ را در حاليكه‌ آرجاوا روبروي‌ او نشسته‌ بود ادا مي‌كرده‌ و پس‌ از مدتي‌ آرجاوا نيروي‌ عظيم‌ انرژي‌ را در خود احساس‌ ‌كرده است.

درخواست براي ريكي افزايش يافت
در 1923 زلزله‌ عظيم‌ كانتو، توكيو را ويران‌ ساخت‌. بيش‌ از140هزارنفر كشته‌ شدند و بيش‌ از نيمي‌ از بناها ويران‌ شدند يا آتش‌ گرفتند . تقاضا براي‌ ريكي‌ بحدي بود كه‌ كلينيك‌ او ديگر گنجايش‌ نداشت‌. 
بنابراين‌ در 1925 كلينيك‌ بزرگتري‌ در ناكانو، توكيو بنا كرد.بااين كار، شهرت‌ او به‌ عنوان‌ يك‌ درمانگر در ژاپن‌ گسترش‌ يافت‌. او شروع‌ به‌ سفر كرد، تا بتواند تعداد بيشتري‌ از مردم‌ را آموزش‌ دهد‌ و درمان‌ كند. در خلال‌ سفرهاي‌ خود، به‌ دو هزار نفر آموزش‌ داد‌ و 16 استاد تربيت‌ كرد. دولت‌ژاپن‌نشان‌ "كان‌ سن‌ تو"رابه‌احترام‌خدماتش‌ جهت‌ كمك‌ به‌ ديگران‌ به‌ او اعطاء نمود. زماني‌ كه‌ در فوكوياما مشغول‌تدريس بوددچارحمله‌ قلبي‌ شد و در 9 مارس‌ 1926 درگذشت‌. مقبره‌ او در معبد سايي‌ هوجي‌ در سوگي‌ نامي‌ توكيو واقع‌است‌، گرچه‌ برخي‌ معتقدند که خاكستر او در جايي ديگر مي‌باشد.

ريكي بعد از اوسويي
بعد از فوت‌ استاد اوسويي‌، آقاي‌ جي‌ اوشيدا به‌ عنوان‌ رئيس‌ انجمن‌ ريكي‌ به‌ جاي‌ اوسويي‌ نشست‌. او مسئول‌ ساخت‌ بناي‌ سنگ‌ يادبود اوسويي‌ و نگهداري‌ از مقبرة‌ استاد شد. پس از آقاي‌ اوشيدا، آقايان‌ ليچي‌ تاكتومي‌، يوشي‌ هارو واتانابه‌، تويوايچي‌ وانامي‌ و خانم‌ كيميكو كوياما، جانشين‌ استاد اوسويي‌ شدند ودر سال‌ 1998 آقاي‌ كوندو به‌ رياست‌ انجمن‌ نشست‌. عليرغم‌ آنچه‌ در غرب‌ گفته‌ شده‌ است‌، در موسسه ای كه‌ استاد اوسويي‌ بنيان نهاد صاحب‌ دودمان‌ يا استاد اعظم‌ وجود ندارد واسامی ذکر شده دربالا مربوط به جانشينان رؤسای انجمن می باشد.

مربياني كه توسط استاد اوسويي تربيت شده اند
شانزده‌ مربي‌ كه‌ توسط‌ استاد اوسويي‌ به‌ استادي‌ رسيدند، توشيهيرو اگوچي‌، جوسابورو گويدا، ليچي‌ تاكتومي‌، تويوايچي‌ وانامي‌، ياشي‌ هارو واتانابه‌، كيزو اوگاوا، جي‌ اوشيدا و چوجيرو هاياشي‌ مي‌باشند. عليرغم‌ يكي‌ از روايات‌ داستان‌ ريكي‌، آقاي‌ چوجيرو هاياشي‌ جانشين‌ استاد اوسويي‌ نبوده‌ و همانگونه‌ كه‌ قبلاً اشاره‌ شد جانشين‌ او آقاي‌ جي‌ اوشيدا بوده‌ است‌. به‌ هر صورت‌ آقاي‌ هاياشي‌ استادی محترم‌ و داراي‌ مدرسه‌ و كلينيك‌ ريكي‌ در توكيو بود . او آمار درمانهاي‌ خود را نگهداشته‌ و جزوه‌اي‌ نيز براي‌ كلاسش‌ چاپ‌ نموده‌ بود . ( نسخه‌ ترجمه‌ شده‌ اين‌ جزوه‌ در آرشيو مركز بين المللی آموزش ريکی “ICRT" موجود مي‌باشد. او ريكي‌ را تمرين‌ و تدريس‌ مي‌كرد و بسياري‌ از شاگردانش ريكي‌ را در مقابل‌ كار در كلينيك‌ او دريافت‌ داشته‌اند. خانم‌ تاكاتا از مهمترين استادان ريكي كه آن را به غرب معرفي نمود، در سال‌ 1935 به‌ اين‌ كلينيك‌ هدايت‌ شد.

هاوايو تاكاتا
خانم تاكاتا در 24 دسامبر سال‌ 1900 در جزيرة‌ كاوائي‌ در هاوايي‌ متولد شد. والدين‌ او از مهاجرين‌ ژاپني‌ بودند و پدرش‌ در مزارع‌ نيشكر كار مي‌كرد. او با دفتردار مزرعه‌اي‌ كه‌ در آن‌ كار مي‌كرد، ازدواج‌ نمود. نامش‌ ساچي‌ تاكاتا بود و آنها دو فرزند دختر داشتند. در اكتبر 1930 ساچي‌ تاكاتا در سن‌ 34 سالگي‌ درگذشت‌ و خانم‌ تاكاتا براي‌ تأمين‌ خانواده‌اش‌ مجبور بود به‌ سختي‌ كار كند و مدت‌ بسيار كمي‌ را استراحت‌ نمايد. بعد از پنج سال او دچار دردهاي‌ شديدي‌ در ناحيه‌ شكم‌، مشكل‌ ريه‌ و اختلال روانی گرديد. چندي‌ بعد يكي‌ از خواهرانش‌ درگذشت‌ و بعهده‌ خانم‌ هاوايو بود كه‌ به‌ ژاپن‌ سفر كرده‌ و اين‌ خبر را به‌ پدر و مادرش‌ كه‌ در آنجا ساكن‌ بودند، بدهد. 

آشنايي خانم تاكاتا با ريكي
خانم‌ تاكاتا بعد از اينكه‌ خبر فوت‌ خواهرش‌ را به‌ والدين‌ خود داد روانه‌ بيمارستان‌ شد و در آنجا تشخيص‌ دادند كه‌ او يك‌ غده‌، سنگ‌ كيسه‌ صفرا، آپانديس‌ و آسم‌ دارد و بايد براي‌ جراحي‌ آماده‌ شود، ولي‌ او انتخاب‌ كرد كه‌ به‌ جاي‌ آن‌ به‌ كلينيك‌ دكتر هاياشي‌ مراجعه‌ كند. خانم‌ تاكاتا از تشخيص‌ كارورزان‌ ريكي‌ در كلينيك‌ كه‌ بسيار نزديك‌ به‌ اظهار نظر پزشكان‌ بيمارستان‌ بود تحت‌ تأثير قرار گرفت‌. او شروع‌ به‌ گرفتن‌ درمان‌ كرد. دو درمانگر هر روز بر روي‌ او كار مي‌كردند.
خانم‌ تاكاتا بطور چشمگيري‌ بهتر شد و در مدت‌ چهار ماه‌ كاملاً شفا يافت‌. او مي‌خواست‌ ريكي‌ را ياد بگيرد و در بهار سال‌ 1936 مرحله‌ اول‌ ريكي‌ را از دكتر هاياشي‌ آموخت‌. سپس‌ يك‌ سال‌ با او كار كرد و بعد مرحله‌ دوم‌ آن‌ را گذراند. خانم‌ تاكاتا در سال‌ 1937 به‌ هاوايي‌ بازگشت‌ و چندي‌ بعد دكتر هاياشي‌ و دخترش‌ براي‌ كمك‌ به‌ برپائي‌ ريكي‌ در آنجا به‌ او ملحق‌ شدند. در فوريه‌ 1938 دكتر هاياشي‌ خانم‌ تاكاتا را براي‌ مرحله‌ استادي‌ همسو كرد. دكتر هاياشي‌ در 21 فوريه ‌1938در هاوايي‌ اين‌ را تاييد و اعلام ‌کرد كه ‌خانم تاکاتا يكي‌ازسيزده‌استادي‌است‌ كه‌توسط‌اوآموزش‌ ديده‌اند.

ريكي تاكاتا
از سال‌ 1970 خانم‌ تاكاتا آموزش‌ مرحله‌ استادي به ديگران‌ را آغاز كرد. اما او يك‌ شهريه‌ 10000 دلاري‌ براي‌ اين‌ دوره‌ در نظر گرفت‌. اين‌ شهريه‌ در سيستم‌ اوسويي‌ نبود و خانم‌ تاكاتا اين‌ شهريه‌ را قرار داد چون‌ اين‌ را راهي‌ براي‌ اداي‌ احترام‌ به‌ ريكي‌ مي‌دانست‌. او مي‌گفت‌ كسي‌ بدون‌ شهريه‌ آموزش‌ و يا درمان‌ را نمي‌گيرد و هميشه‌ بايد پولي‌ يا چيزي‌ به‌ عنوان‌ برگشت‌ انرژي‌ دريافت‌ كرد و همچنين‌ بايد از يك‌ استاد ريكي‌آموخت‌ و تا پايان‌ زندگي‌ بايد با همان‌ استاد ماند. بعلاوه او هيچگاه‌ به‌ شاگردانش‌ اجازه‌ نمي‌داد كه‌ نواري‌ تهيه‌ كنند و يا از مطالب‌ و سمبلهای كلاس‌ يادداشت‌ يا نسخه بردارند و تمامي‌ اينها بايد به‌ حافظه‌ سپرده‌ می شد. آنچه‌ما در خلال‌ تحقيقات‌ خود در ژاپن‌ و از تحقيقات‌ ديگران‌ دريافتيم‌ اين‌ است‌ كه‌ اينها جزء آئين هاي ريكي‌ دكتر اوسويي‌ نبوده و احتمالاً زماني‌ كه‌ ريكي‌ به‌ غرب‌ آورده‌ شد‌ تغييراتي‌ در آن‌ پديد آمده‌ است‌.

شاگردان تاكاتا
قبل‌ از درگذشت‌ خانم‌ تاكاتا در 11 دسامبر 1980 او ريكي‌ را تا مرحله‌ استادي‌ به‌ بيست‌ و دو نفر آموزش‌ داده‌ بود، و آنها نيز آموزش‌ به‌ ديگران‌ را آغاز كردند. تمامي‌ اين‌ بيست‌ و دو نفر قسم‌ خورده‌اند تا ريكي‌ را دقيقاً مانند او آموزش‌ دهند.اين امر‌ سبب‌ شد‌ كه‌ آنها نتوانند هيچ‌ تغييري‌ در ريكي‌ حتي‌ در بخش‌هايي‌ كه‌ به‌ ظاهر با طبيعت‌ آن‌ هماهنگي‌ ندارند و يادگيري‌ ريكي‌ را مشكل‌تر مي‌كنند، ايجاد نمايند.

ريكي‌ بعد از خانم‌ تاكاتا
بعد از درگذشت‌ خانم‌ تاكاتا، در اواسط‌ سال‌ 1980، ايريس‌ ايشي‌ كورا يكي‌ از استادان‌ تعليم‌ گرفته‌توسط‌ خانم‌ تاكاتا شهريه‌ قابل‌ قبولتري براي‌ دوره‌ استادي‌ در نظر گرفت‌. استاداني‌ كه‌ توسط‌ او و با اين‌ شهريه‌ ارزانتر آموزش‌ ديدند خود نيز شروع‌ به‌ آموزش‌ ديگران‌ كردند. خارج‌ از اين‌ گروه‌ افراد ديگري‌ نيز شروع‌ به‌ ايجاد تغييراتي‌ در ريكي‌ نمودند، بدين‌ ترتيب‌ كه‌ اجازه‌ دادند آگاهي‌ ريكي‌ آنها را در شيوه‌ درمان‌ و آموزش‌ هدايت‌ كند.ازاين روقوانين دست و پاگير از بين رفتند. كلاس‌هاي‌ ريكي‌ بيشتري‌ تشكيل‌ شد و روند آموزش به تعداد‌ بيشتر و به شيوه اي سريعتر رواج‌ گرفت‌. كتابهايي‌ تهيه‌ شد، اجازه‌ضبط نوار داده‌ شد و شهريه‌ها معقولتر گرديد و تعداد بيشتري‌ آموختن‌ ريكي‌ را حتي‌ با بيش‌ از يك‌ معلم‌ آغاز نمودند. باارزانتر شدن‌ شهريه‌ كلاس‌ها، ريكي‌ سريعاً توسعه‌ يافت‌ و به‌ سراسرجهان رسيد. در حال‌ حاضر حداقل‌ دويست‌ هزار استاد ريكي‌ و بيش‌ از يك‌ ميليون‌ شفاگر در سراسرجهان وجود دارند و اين‌ تعداد رو به‌ افزايش‌ است‌.

ويليام‌ لي رند و مرکز بين المللی آموزش ريکی
ویلیام لي رند در هاوائي‌، كاليفرنيا و ميشيگان‌ زندگي‌ كرده‌ و سابقه‌ وسيعي‌ در علم‌ متافيزيك‌، از جمله‌ بيست‌ سال‌ تجربه‌ در درمان‌ با هيپنوتيزم‌ دارد. او در بازگرداندن‌ افراد به‌ زندگي‌ گذشته‌ و رشد معنوي‌ آنها تخصص‌ داشته‌ و مورد تأييد مؤسسه‌ تحقيقاتي‌ رابينز در برنامه‌ ريزي‌ عصبي‌/كلامي‌ مي‌باشد. ويليام‌ لي رند مدت‌ زندگيش‌ هفت سال با كاهونا كار كرده‌ است‌. او مؤسس‌ مركز بين‌المللي‌ آموزش‌ ريكي‌ " ICRT " در ساوت‌ فيلد ميشيگان‌ و ناشر خبرنامه‌ ريكي‌ و نويسنده‌ كتاب‌ ريكي‌ براي‌ قرن‌ جديد بوده‌ و بيش‌ از چهل‌ مقاله‌ و هفت‌ نوار در مورد ريكي‌ ضبط‌ و تهيه‌ نموده‌ است‌ . ويليام‌ مرحله‌ اول‌ ريكي‌ را در سال‌ 1981 و مرحله‌ دوم‌ آن‌ را در سال‌ 1982 ازبتال‌ في‌، كه‌ يكي‌ از اساتيد اصلي‌ خانم‌ تاكاتا بود، در جزيره‌ هاوائي‌ دريافت‌ كرد. او همسوئي‌ استادي‌ و پيشرفته‌ ريكي‌ را از استاداني‌ چون‌ داين‌ مك‌ كامبر و مارلن‌ شيلك‌ در سال‌ 1989، چري‌ پراسون‌ در 1990 و ليه‌ اسميت‌ در 1992 دريافت‌ نمود. ويليام‌ همچنين‌ ريكي‌ مرحله‌ اول‌ و دوم‌ را با فيليس‌ فروموتو نوه خانم تاكاتا دوره‌ كرد. ويليام‌ به‌ طور تمام‌ وقت‌ ريكي‌ را در كلاسهايي‌ در سراسر دنيا تدريس‌ مي‌نمايد.
ترجمه مهنوش امینیان