استاد اعظمی(گرند مستری) در ریکی

بشر همیشه برای رهایی از تاریکی و گرایشی ناخوداگاه به سمت آگاهی و بیداری معنوی ابزاری به کار می گیرد. حال این ابزار می تواند از جنسی چون آدمی باشد که خود نیز از گودال پا به بیرون گذارده و چشمش به نور حقیقت روشن گشته است.

امروز ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن بت ها و بت پرستان فراوانی وجود دارند. کسانی خودشان را استاد و عده ای خود را مرید می نامند.

ولی به راستی استاد معنوی چه کسی است؟

به نقل از عالمان دینی اسلام و بسیاری از ادیان دیگر شاخص ترین صفت استاد فروتنی است. بنابرین یک استاد واقعی هیچگاه این نام را برای خود نمی پذیرد و خود را شاگردی همیشگی می داند , چرا که آگاهی نیز همچون علم و دانش جایگاه مطلقی ندارد. براستی چه کسی وجود دارد که با نگاهی گذرا به گذشته ای نه چندان دور تغییراتی شگرف در آگاهی خود را نظاره نکند. در ایران فردی چون زرتشت استاد خود را طبیعت می نامید و حتی زمانی که ویشتاسپ(شاه دوران زندگی زرتشت) برای زرتشت پیغام فرستاد که خود و یا یکی از شاگردانش را برای جواب دادن به سوال هایش بفرستد,زرتشت پاسخ داد من استادم را نزد پادشاه می فرستم و آنگاه دانه گندمی را به پیغام رسان داد تا نزد ویشتاسب ببرد! چرا که استاد او طبیعت بود.

البته امروز به واسطه محدودیت کلام این واژه(استاد) زیاد به کار برده می شود ولی تا معنای واقعی کلمه فاصله درازی باقی مانده است.

در طریقت های معنوی نیز این واژه به وفور یافت می شود ولی در حدود نود وپنج سال پیش فردی بنام دکتر میکائو اوسویی(mikao usui) تکنیکی را به جهانیان عرضه نمود که با وجودی که یک طریقت محسوب نمی شود ولی می تواند تاثیری شگرف در رشد معنوی و مادی انسان ها بگذارد.

نام این تکنیک ریکی: ری(آگاهی معنوی) کی(انرژِی حیاتی) بود.دکتر اوسویی هرگز خود را استاد ننامید و تا پایان عمر زندگی خود را صرف تسکین درد های جسمی و روحی افراد کرد.

امروز در حدود دو دهه است که ریکی(reiki) در غرب کاملا شناخته شده است و تاثیرات روانی و جسمی آن بار ها در مجامع بین المللی و سازمان بهداشت جهانی مطرح گشته و امروز جزء طب مکمل و جایگزین شناخته می شود. این تکنیک بعد ها توسط دیگر افراد تعالی یافت و به گرایش های متعددی تقسیم گشت. بسیاری از مدرسین ریکی با عشق این مسیر را ادامه دادند و برای هرچه بهتر شدن آن گام برداشتد.

افرادی همچون ویلیام لی رند william lee rand,والتر لوبک Walter Lubeck,پاتریک زیگلر patrick ziegler,مارتین پنتکاست martyn pentecost که هرکدام دارای سبکی منحصر به فرد و تالیفاتی فراوان هستند نیز با وفاداری به اوسویی هیچگاه خود را استاد معنوی ندانستند و صرفا واژه استاد را به کسی اطلاق می کنند که توانایی آموزش این تکنیک ارزشمند را دارا باشد.

متاسفانه امروز عده ای یا از سر نادانی و یا برای بدست آوردن مقاصد مالی و یا جاه طلبی های شخصی خود را در تکنیکی استاد اعظم معرفی می کنند که هنوز بر سر خود کلمه استاد صحبت فراوان وجود دارد. و یا با برگذاری دوره های گرند مستری ریکی و گرفتن شهریه های سنگین , یک شبه این عنوان جعلی خود را به دیگران نیز انتقال می دهند.

یادمان باشد اگر واقعا" به جایگاه بالای معنوی و روحی دست یافتیم باید همچون مولانا،شمس،خاقانی و .... فارغ از عنوان باشیم.

شاید این کلام خواجه عبدالله انصاری مثال بارزی در این باره باشد که

چو بر روی آب روی خسی باشی چو بر هوا روی مگسی باشی دلی به دست آر تا کسی باشی

به امید روزی که هر کس استاد واقعی خویش را دریابد